18 Ağustos 2013 Pazar

"İSYAAANNN !!"


İşte durumumun özeti aynen bu sevgili okuyucular...
O sebepledir ki, ciddi olarak isyanlardayım.
Lise mezuniyetinin üzerinden asırlar geçti.
Yaş oldu 24.
Üniversite desen halen bitmedi.
Duyan da tıpta okuyorum sanacak !
Alanımla ilgili - ilgisiz tüm başvurduğum işlerden geri dönüş olmadı.
Sınavlara girdim atanamadım.
Elimde iki tane yetenek var. (resim ve yazarlık)
Her ikisini de çok büyük bir zevkle yapıyorum.
Aslında açıkça söyleyeyim içimde yatan meslek tam da bu.
Son çare olarak onlardan kazanmaya karar verdim.
Çabalıyorum ancak o da boş.
Resim satışlarım durdu artık sipariş almıyorum.
Sergiler desen on başvurudan dokuzu çıkmıyor.
Yazarlık hele en zoru.
Bir kitap yazdım hala bir haber yok.
Tamam zaten çok zor bir iş kitap bastırmak kabul.
Ne kadar dergi - gazete varsa hepsine yazılarımı yolluyorum.
Elde ettiğim tek şey Hürriyet'teki yazımın yayınlanması.
Belki bu da çok büyük bir şey olabilir doğrudur. Ama artık gerçekten bunalmış ve isyanın eşiğinde biri olarak yazdıklarımdan kazanabilmek istiyorum.
Çok mu şey istiyorum ? 


10 yorum:

  1. Kitap piyasaya çıktığında ilk alacaklardan biriyim! :)
    Umudunu yitirme. Zaten bütün büyük yazarlar böyle başlamıyor mu? İlk başta kimse önemsemiyor sonra kitapları kapış kapış gidiyor. Sabırlı ol bence...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. mesele sadece kitap çıkarmak da değil ki bi yerde yazıp para kazanmak istiyorum :(

      Sil
  2. allah gençlere sabır ve umut versin sadece sen değil tanıdığım bir çok genç bu durumda anlamadığım ihtiyaç fazlası bölüme neden öğrenci alıpta bu gençleri hayata 1-0 yenik başlatıyorlar.Umutların sönmesin daha çok gençsin uzun bir ömür seni bekliyor kitabınıda merakla bekliyoruz:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim inş basılır da hiç değilse o kadar lafı geçti bari yalan olmasın okunsun :)

      Sil
  3. Yazı yazarak hayatımı kazanmak benim de istediğim bir şeydi. Birkaç yazım dergilerde yayınladı, 4 ay bir gazetede haftalık olarak yazdım. Ama sonunda ne oldu bilmiyorum, yazma işini hobi olarak yapmaya başladım. Belki de üniversitesini okuduğum meslekle ilgili hemen iş bulduğum için böyle oldu, bilmiyorum. Ama bazen çok sevdiğin bir şeyi sadece hobi olarak yapmak da ayrı bir zevk veriyor insana. Moralini ve şevkini artırıyor insanın. Biraz oluruna bırakın bence. "İlla ki de bu işi yapacağım" diye ısrarlı olmayın. Bir eşya bile en lazım olduğu anda harıl harıl arandığında ortaya çıkmaz. Ne zaman umurunuzda olmaz, vazgeçersiniz o eşyadan yada alternatifini bulursunuz, şıp diye ortaya çıkar...

    YanıtlaSil