15 Eylül 2014 Pazartesi

PANİK YOK ! HALA YAŞIYORUM...

Gözünaydın, sevgili okuyucu bundan sonra daha fazla yazıcam. Biliyorum şu an sevinçten dilin tutuldu. Tamam çok ihmal ettim sayfayı farkındayım ama o sırada bile takip ettiğim blog arkadaşlarım oldu.Valla bak...
Hepsini tek tek okudum ama yorum yapamadım o ayrı. Neyse bundan sonra daha çok yüz göz olucaz çünkü bundan sonra gerçek bir yazarım. Kim ne derse desin önceliğim sadece yazmak ve resim yapmak. Çünkü asıl önemli olan kendini nerede, hangi işte mutlu hissettiğin.
Sırf birileri sana alkış tutacak diye,sırf birileri o kağıt parçasını görüp sevinecek diye hayatının yirmi küsür senesini okumaya adayıp kafayı sıyırdıktan sonra zar zor bir iş bulup o işin kölesi olmaksa bazılarının gözündeki ideal hayat, 
eksik olsun.
Sırf sabah 9 akşam 5 işe gitmiyorsun diye kimse sana işsiz muamelesi yapamaz. Çünkü eğer sen elindeki işlerden para kazanabiliyorsan,kendine yetebiliyor, çevrendekilere yardım edebiliyorsan,çeşitli kurslara katılmak ya da gezmek için sınırsız zamanın varsa,kısacası işe girmenin vereceği o malum artılar olan maddiyat ve sosyallik sende varsa, o zaman takma kafana.
Her şey mezuniyet demek değil. Önemli olan kendini geliştirmek elindeki işleri değerlendirmesini bilmek, gerisi boş.
Unutma;
Lise mezunu olup iyi bir işi olan, kendini geliştiren, gayet sosyal insanlar da var, iki üniversite bitirip, bilmem kaç dil bilip iş arayan, çevre edinememiş insanlar da var.

2 yorum: